การได้มาเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม จังหวัดนครพนม เป้นช่วงเวลาที่มีทั้งความสุข ความเหนื่อย เเละความสนุกสนาน บ้างครั้งผมคิดว่าตนเองไม่เหมาะที่จะก้าวเดินมาในสายอาชีพนี้ เเต่เมื่อได้มาอยู่ เเละได้รู้จักนักเรียนมากขึ้น ได้เห็นรอยยิ้มเล็กๆ ของนักเรียนมันทำให้เรามีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ภูมิใจในคำที่นักเรียนเรียกว่า ครูครับ ครูคะ
เป็นคนธรรมดา ไม่ได้เป็นเทพบุตร ที่มีอยู่ในนิยาย เเต่เป็นผู้ชายธรรมดา ที่เดินดินกินข้าวไปวันๆ
คิดดีทำดีพูดดี
การที่เราทำดีคิดดีพูดดีนั้น มันเป้นสิ่งที่ดีเราทุกคนควรที่จะปฏิบัติ
วันศุกร์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
วันพฤหัสบดีที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
กับข้าวหายไปไหน บรรยากาศวันครู
ที่เเท้ก็หายไปเพราะสาเหตุนี้นะเอง
ภาพนาทีสุดซึ้ง ดูเเล้วน้ำตาจะไหล
ครูชาวต่างชาติของโรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม
งาน พระบรมสารีคธาตุ
นักศึกษาที่มาฝึกสอนด้วยกันที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม มหาวิทยาลัยนครพนม
กำลังตรวจตัวที่จะอัญเชิญ
เป็นพิธีที่มีความสำคัญมากของชาวบ้านกุตาไก้
นักเรียนของโรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม
งานที่ผ่านมาเเล้ว วันที่ 19 มิถุนายน 2557 ที่ผ่านมา
ได้มีโอกาสเห็นนักเรียนไหว้ครู คิดถึงวันที่เคยผ่านมา ตอนที่เรายังเป็นนักเรียนเเล้ววันนี้เราได้มีโอกาสได้มายืน ในจุดนี้ คือ ครู
วันนี้ได้มีโอกาสเข้ามานักเขียนโพส
ปัจจุบัน
ตอนนี้ได้มีโอกาส มาฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม ได้เป็นเวลา 2 เดือนเเล้ว ความรู้สึกตอนเเรกที่มา ก็คิดได้เลยว่า ชีวิตการเป็นครูนั้นมันไม่ได้ง่ายเสมอไป ต้องเดินไปทางที่ไม่ได้เรียบง่าย อย่างที่เราคิดเอาไว้
วันเเรกที่มาอยู่ที่โรงเรียน ได้มาพักยุที่บ้านพักของโรงเรียน อยู่ดรงเรียนเงียบมาก โดยเฉพาะวันเสาร์ อาทิตย์ ที่ส่วนมากจะกลับบ้านกัน เเต่เราไม่กลับบ้านต้องมานั่ง เหงาอยู่คนเดียว
ตอนนี้ได้มีโอกาส มาฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม ได้เป็นเวลา 2 เดือนเเล้ว ความรู้สึกตอนเเรกที่มา ก็คิดได้เลยว่า ชีวิตการเป็นครูนั้นมันไม่ได้ง่ายเสมอไป ต้องเดินไปทางที่ไม่ได้เรียบง่าย อย่างที่เราคิดเอาไว้
วันเเรกที่มาอยู่ที่โรงเรียน ได้มาพักยุที่บ้านพักของโรงเรียน อยู่ดรงเรียนเงียบมาก โดยเฉพาะวันเสาร์ อาทิตย์ ที่ส่วนมากจะกลับบ้านกัน เเต่เราไม่กลับบ้านต้องมานั่ง เหงาอยู่คนเดียว
วันอังคารที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2556
วันนี้เป็นที่เหนื่อยอีกวัน
จากการทำโปรเจคเพื่อเสนออาจารย์ เเต่สุดท้ายก็ไม่ผ่าน มันคงจะเป็นอีกส่วนหนึ่งของชีวิตที่จะต้อง มีสมหวังเเละผิดหวัง เเต่อย่าเสียใจไปเลยกับชีวิต เพราะตอนนี้เรายังมีลมหายจัยอยู่ เรายังมีมือ มีเท้า เหมือนคนอื่น เค้าทำได้เราก็ทำได้ เเต่ไม่รู้ว่าวันไหนที่เราจะทำได้เหมือนเค้า เเค่เราตั้งใจทำให้ดีที่สุดก็พอใจเเล้วละ
ไม่ได้เข้ามาเขียนนานเลย
การออกสังเกตุการสอน
เป็นอีกก้าวของการเตรียมพร้อมที่จะไปเป็นครู เเต่รู้ไหมว่าระยะทางนั้นเเสนจะยาวไกล เราไม่รุเลยว่าเราจะได้เป็นครูดั่งที่ใจเรานั้นคิดเอาไว้หรือไหม อนาคตมันไม่เเน่นอนจริงๆๆ
เป็นอีกก้าวของการเตรียมพร้อมที่จะไปเป็นครู เเต่รู้ไหมว่าระยะทางนั้นเเสนจะยาวไกล เราไม่รุเลยว่าเราจะได้เป็นครูดั่งที่ใจเรานั้นคิดเอาไว้หรือไหม อนาคตมันไม่เเน่นอนจริงๆๆ
วันเสาร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2554
วันเหงาๆของคนเหงาๆ
เเสงดวงตะวันจางลับลาไปอี กวัน มีเพียงฉันกับความเหงา เเละเรื่องราวร้อยพันที่ช้ำใจ เสียงของบทเพลง คอยเฝ้าหลอนใจ อยากผ่านคืนนี้ไปเเค่เพียงใครรับฟัง ค่ำคืนเเห่งความเหงาช่วยฉุดรั้งฉันเอาไว้
ก่อนฉันจะขาดใจ ค่ำคืนเเห่งความเหงา จะมีใครไหมที่เข้าใจฉันหยุดความเหงาให้มันจบลง
วันศุกร์ที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2554
ชีวิตที่อยากจะส่งมอบต่อ
คุณเคยคิดบ้างไหมว่าทำไมคนเราเกิดมาเเล้วทำไมต้องมีโรคมีอะไรทำให้ต้องจากคนที่เรารักไปก่อนเวลา
คุณเคยคิดบ้างไหมว่าการที่คนคนหนึ่งเกิดขึ้นมาเเล้วมีโรคติดตัวมาด้วยนั้นมันเป็นสิ่งที่ทรมานมากการที่มีโรคมาเเต่เกิดจะทำอะไรก็ไม่ได้ทำเหมื่อนคนอื่นทั้งๆที่อยากจะทำมากๆ อยากจะเล่นสนุกกับเพื่อน อยากไปไหนมาไหนตามที่ใจต้องการ การที่เป็นโรคนั้นจะเป็นสิ่งที่สุดเเสนจะลำบากทั้งทางกายเเละทางใจ เพราะจะคิดอยู่เสมอว่าตัวเองไม่มีค่าเป็นภาระให้กับคนอื่น เเต่สำหรับตัวผมเคยผ่านเรื่องราวมาเเล้วถึงจะไม่มากเเต่ผมก็คิดเสมอว่าการที่ผมได้เกิดมานั้นผมไม่ขอไรมากเเค่ได้ทำอะไรเหมื่อนคนอื่นๆ
ได้ไปไหนมาไหนได้เหมื่อนคนอื่น เเละสิ่งสุดท้ายก่อนตายถ้าผมทำได้ผมอยากจะช่วยชีวิตคนคนหนึ่ง
ผมได้รู้จักเธอโดยบังเอิญเเต่ผมก็รู้ถึงความทุกข์ที่อยู้ภายในใจของเธอ
ผมอยากจะบอกเธอว่าเเม้ว่าเราจะเป็นโรคเราก็สามารถมีความสุขได้เหมื่อนคนอื่น อย่าถ้อเเถ้ อย่าสิ้นหวัง อย่าหมดกำลังใจ เเละถ้าถึงวันนั้นมาจริงๆอย่างที่ผมบอกเธอไว้ คือ ถ้าผมเกิดเป็นอะไรขึ้นมา ผมอยากที่จะมอบสิ่งที่จะต่อชีวิตเธอคนนั้นให้กับเธอครับ เพราะอย่างน้อยผมก็ได้ช่วยชีวิตคนที่ผมรุ้จัก
เเละผมอยากจะให้เธอได้มีความสุขกับชีวิตที่ไม่ต้องเป็นโรคนั้นอีกต่อไป
สิ่งสุดท้าย ผมอยากให้เธอรับไปคือ สิ่งที่จะต่อชีวิตเธอไปอย่าได้ปฏิเสธ เพราะฉันต้องการที่จะให้เธอเป็นสิ่งสุดท้าย เพื่อให้เธอได้มีชีวิตอยู่ต่อไป
คุณเคยคิดบ้างไหมว่าการที่คนคนหนึ่งเกิดขึ้นมาเเล้วมีโรคติดตัวมาด้วยนั้นมันเป็นสิ่งที่ทรมานมากการที่มีโรคมาเเต่เกิดจะทำอะไรก็ไม่ได้ทำเหมื่อนคนอื่นทั้งๆที่อยากจะทำมากๆ อยากจะเล่นสนุกกับเพื่อน อยากไปไหนมาไหนตามที่ใจต้องการ การที่เป็นโรคนั้นจะเป็นสิ่งที่สุดเเสนจะลำบากทั้งทางกายเเละทางใจ เพราะจะคิดอยู่เสมอว่าตัวเองไม่มีค่าเป็นภาระให้กับคนอื่น เเต่สำหรับตัวผมเคยผ่านเรื่องราวมาเเล้วถึงจะไม่มากเเต่ผมก็คิดเสมอว่าการที่ผมได้เกิดมานั้นผมไม่ขอไรมากเเค่ได้ทำอะไรเหมื่อนคนอื่นๆ
ได้ไปไหนมาไหนได้เหมื่อนคนอื่น เเละสิ่งสุดท้ายก่อนตายถ้าผมทำได้ผมอยากจะช่วยชีวิตคนคนหนึ่ง
ผมได้รู้จักเธอโดยบังเอิญเเต่ผมก็รู้ถึงความทุกข์ที่อยู้ภายในใจของเธอ
ผมอยากจะบอกเธอว่าเเม้ว่าเราจะเป็นโรคเราก็สามารถมีความสุขได้เหมื่อนคนอื่น อย่าถ้อเเถ้ อย่าสิ้นหวัง อย่าหมดกำลังใจ เเละถ้าถึงวันนั้นมาจริงๆอย่างที่ผมบอกเธอไว้ คือ ถ้าผมเกิดเป็นอะไรขึ้นมา ผมอยากที่จะมอบสิ่งที่จะต่อชีวิตเธอคนนั้นให้กับเธอครับ เพราะอย่างน้อยผมก็ได้ช่วยชีวิตคนที่ผมรุ้จัก
เเละผมอยากจะให้เธอได้มีความสุขกับชีวิตที่ไม่ต้องเป็นโรคนั้นอีกต่อไป
สิ่งสุดท้าย ผมอยากให้เธอรับไปคือ สิ่งที่จะต่อชีวิตเธอไปอย่าได้ปฏิเสธ เพราะฉันต้องการที่จะให้เธอเป็นสิ่งสุดท้าย เพื่อให้เธอได้มีชีวิตอยู่ต่อไป
คนที่ดีพอหรือคนที่พอดี
ในชีวิตของผมนั้นผมเคยตามหาคนที่ดีพอมาตลอดชีวิตเเล้ว เเต่ผมกับพบว่าการที่เราเดินตามหามานานเเสนนานมันเหนื่อยยิ่งตามหามันยิ่งไกลไปเรื่อยๆ ผมเลยมองกลับมาไหมเเล้วบอกกับตัวเองว่า
ผมจะไม่ตามหาคนที่ดีพอ เเต่ผมจะหาคนทีพอดีที่เข้ากับผมได้
วันจันทร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2554
การดูการ์ตูนดีหรือไม่
ท่านมีความคิดอย่างไรบ้างกับการที่เด็กปัจจุบันนั้นให้ความสำคัญกับการดูการ์ตูน ท่านคิดอย่างไรที่ว่าการ์ตูนนั้นจะช่วยพัฒนาสติปัญของเด็ก ท่านเห็นด้วยกับเเนวความคิดนี้หรือไม่
การที่เด็กนั้นดูการ์ตูนจะต้องมีผู้ใหญ่ดู้วยเพื่อที่จะได้บอกเด็กว่ามันเป็นเพียงเเค่ตัวการ์ตูน มันไม่ใช่ชีวิตจิงชีวิตจริงนะมันไม่ได้เป็นอย่างนี้ เเต่สำหรับผมเเล้วการดูการ์ตูฯนั้นเป็นเรื่องที่ดีนะครับมันทำให้เรานั้นคลายเคลียดได้ดีเลยละครับ
การที่เด็กนั้นดูการ์ตูนจะต้องมีผู้ใหญ่ดู้วยเพื่อที่จะได้บอกเด็กว่ามันเป็นเพียงเเค่ตัวการ์ตูน มันไม่ใช่ชีวิตจิงชีวิตจริงนะมันไม่ได้เป็นอย่างนี้ เเต่สำหรับผมเเล้วการดูการ์ตูฯนั้นเป็นเรื่องที่ดีนะครับมันทำให้เรานั้นคลายเคลียดได้ดีเลยละครับ
วันอาทิตย์ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554
ชีวิต หรือ IT ที่สำคัญกว่ากัน
ชีวิตวันนี้มันเหมื่อนกับเราอยู่ในโลก IT มากเกินไปเเล้ว เพราะว่าตั้งเเต่ตื่นนอนมากตั้งเเต่เช้าเราก็ตรงเข้าไปหาคอมพิวเตอร์เลยตั้งเเต่เช้า โดยที่เข้าก็ยะงไม่ได้กิน ไม่ออกจากห้องเลยในเเต่ละวันเเถบจะไม่มีเวลาได้ผมเจอใครเลย มีเวลาเเต่อยู่ในโลก IT ครอบครัวเราก็ไม่มีเวลาให้ เวลาให้ตัวเองเราก็ยังไม่มีเลย ดังนั้นเราควรที่จะคิดได้เเล้วว่า อะไรสำคัญกำชีวิตเรามากกว่ากันระหว่าง IT เเละคนที่อยู่รอบข้างของเรา
วันเสาร์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2554
เห็นค่าของชีวิตให้มากที่สุด
การที่เราเห็นคุณค่าของชีวิตนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญ ถ้าเรามองเห็นคุณค่าของชีวิตเราก็สามารถมีชีวิตที่มีความสุขได้บนโลกใบนี้
ชีวิตการเป็นนักศึกษา
ชีวิตนักศึกษาในมหาวิทยาลัยของผม มีชีวิตที่เเต่งต่างจากการใช้ชีวิตเเบบเดิมๆของผมเเต่ก่อนผมเรียนอยู่ที่โรงเรียนในตำบลไม่ค่อยจะตั้งใจเรียนเลย เพราะไม่คิดว่าจะได้มาเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย ผมเลยมีเเต่เล่น เเต่พอได้เข้ามามีชีวิตในมหาวิทยาลัย
มันเป็นชีวิตที่มีความอิสระมากเลยครับ เเต่เราต้องพึ่งพาตนเองให้มากที่สุดเเละจะต้องเรียนรู้ เเละหาประสบการณ์ให้ได้มากที่สุดเพื่อนที่จะได้นำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันในอนาคตที่จะมาถึงในไม่ช้า ผมเชื่อเสมอว่าการที่เราได้รับประสบการณ์นั้นมันเป็นความรู้ที่มีคุณค่ามาก เพราะว่ามันจำเป็นอย่างยิ่งในการใช้ชีวิต ประสบการณ์นั้นสามารถนำมาใช้ได้เลย เเต่ความรู้ที่อยู่ในตำรานั้นมันเป็นความรู้ที่เราจะต้องนำมาประยุกต์ใช้มากกว่า ฉนั้นจึงสรุปได้ว่าการที่เรามาเรียนในรั้วมหาวิทยาลัยนั้นมันหมายถึงการที่เรานั้นมาฝึกประสบการณ์ก่อนที่จะออกสู่โลกภานนอก
มันเป็นชีวิตที่มีความอิสระมากเลยครับ เเต่เราต้องพึ่งพาตนเองให้มากที่สุดเเละจะต้องเรียนรู้ เเละหาประสบการณ์ให้ได้มากที่สุดเพื่อนที่จะได้นำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันในอนาคตที่จะมาถึงในไม่ช้า ผมเชื่อเสมอว่าการที่เราได้รับประสบการณ์นั้นมันเป็นความรู้ที่มีคุณค่ามาก เพราะว่ามันจำเป็นอย่างยิ่งในการใช้ชีวิต ประสบการณ์นั้นสามารถนำมาใช้ได้เลย เเต่ความรู้ที่อยู่ในตำรานั้นมันเป็นความรู้ที่เราจะต้องนำมาประยุกต์ใช้มากกว่า ฉนั้นจึงสรุปได้ว่าการที่เรามาเรียนในรั้วมหาวิทยาลัยนั้นมันหมายถึงการที่เรานั้นมาฝึกประสบการณ์ก่อนที่จะออกสู่โลกภานนอก
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
บทความที่ได้รับความนิยม
-
ท่านเคยคิดไหมว่าการที่ท่านได้เกิดมาเเล้วนั้นท่านได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์ให้กับประเทศของท่านเเล้วบ้าง ทุกท่านเคยมีความคิดเห้นไหมว่าท่านนั้นเค...
-
การได้มาเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม จังหวัดนครพนม เป้นช่วงเวลาที่มีทั้งความสุข ความเหนื่อย เเละความสนุกสนาน บ้างครั้งผมคิดว่าต...
-
การที่เราเห็นคุณค่าของชีวิตนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญ ถ้าเรามองเห็นคุณค่าของชีวิตเราก็สามารถมีชีวิตที่มีความสุขได้บนโลกใบนี้
-
นักศึกษาที่มาฝึกสอนด้วยกันที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม มหาวิทยาลัยนครพนม กำลังตรวจตัวที่จะอัญเชิญ เป็นพิธีที่มีความสำคัญมากข...
-
ท่านมีความคิดอย่างไรบ้างกับการที่เด็กปัจจุบันนั้นให้ความสำคัญกับการดูการ์ตูน ท่านคิดอย่างไรที่ว่าการ์ตูนนั้นจะช่วยพัฒนาสติปัญของเด็ก ท่านเ...
-
เเสงดวงตะวันจางลับลาไปอี กวัน มีเพียงฉันกับความเหงา เเละเรื่องราวร้อยพันที่ช้ำใจ เสียงของบทเพลง คอยเฝ้าหลอนใจ อยากผ่านคืนนี้ไปเเค่เพียงใค...
-
ทำไมใครต่อใครถึงมีน้ำตา ทำไมคนต้องช้ำแล้วต้องเสียใจ มันเกิดอะไร กับคำว่ารัก ที่คนอยากมี หรือทุกวันนี้มันเปลี่ยนไป เพียงแค่รู้สึกดี เขาก...
-
ในชีวิตของผมนั้นผมเคยตามหาคนที่ดีพอมาตลอดชีวิตเเล้ว เเต่ผมกับพบว่าการที่เราเดินตามหามานานเเสนนานมันเหนื่อยยิ่งตามหามันยิ่งไกลไปเรื่อยๆ ผม...
-
ท่านเคยรอคอยวันพรุ่งนี้หรือไม่ครับ สำหรับตัวผมเเล้ว ผมเคยรอคอยวันพรุ่งนี้ที่จะมาถึง ทั้งๆที่ไม่รุ้ว่าวันพรุ่งนี้นะมันเป็นอย่างไร มันจะดีไ...
-
ได้มีโอกาสเข้าร่วมในงานพิธีไหว้ครูของทางโรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม มีความสุขมากๆ เลยนะครับ ได้มีโอกาสเห็นนักเรียนไหว้ครู คิดถึงวัน...






























