การได้มาเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม จังหวัดนครพนม เป้นช่วงเวลาที่มีทั้งความสุข ความเหนื่อย เเละความสนุกสนาน บ้างครั้งผมคิดว่าตนเองไม่เหมาะที่จะก้าวเดินมาในสายอาชีพนี้ เเต่เมื่อได้มาอยู่ เเละได้รู้จักนักเรียนมากขึ้น ได้เห็นรอยยิ้มเล็กๆ ของนักเรียนมันทำให้เรามีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ภูมิใจในคำที่นักเรียนเรียกว่า ครูครับ ครูคะ
เป็นคนธรรมดา ไม่ได้เป็นเทพบุตร ที่มีอยู่ในนิยาย เเต่เป็นผู้ชายธรรมดา ที่เดินดินกินข้าวไปวันๆ
คิดดีทำดีพูดดี
การที่เราทำดีคิดดีพูดดีนั้น มันเป้นสิ่งที่ดีเราทุกคนควรที่จะปฏิบัติ
วันศุกร์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
วันพฤหัสบดีที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
กับข้าวหายไปไหน บรรยากาศวันครู
ที่เเท้ก็หายไปเพราะสาเหตุนี้นะเอง
ภาพนาทีสุดซึ้ง ดูเเล้วน้ำตาจะไหล
ครูชาวต่างชาติของโรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม
งาน พระบรมสารีคธาตุ
นักศึกษาที่มาฝึกสอนด้วยกันที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม มหาวิทยาลัยนครพนม
กำลังตรวจตัวที่จะอัญเชิญ
เป็นพิธีที่มีความสำคัญมากของชาวบ้านกุตาไก้
นักเรียนของโรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม
งานที่ผ่านมาเเล้ว วันที่ 19 มิถุนายน 2557 ที่ผ่านมา
ได้มีโอกาสเห็นนักเรียนไหว้ครู คิดถึงวันที่เคยผ่านมา ตอนที่เรายังเป็นนักเรียนเเล้ววันนี้เราได้มีโอกาสได้มายืน ในจุดนี้ คือ ครู
วันนี้ได้มีโอกาสเข้ามานักเขียนโพส
ปัจจุบัน
ตอนนี้ได้มีโอกาส มาฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม ได้เป็นเวลา 2 เดือนเเล้ว ความรู้สึกตอนเเรกที่มา ก็คิดได้เลยว่า ชีวิตการเป็นครูนั้นมันไม่ได้ง่ายเสมอไป ต้องเดินไปทางที่ไม่ได้เรียบง่าย อย่างที่เราคิดเอาไว้
วันเเรกที่มาอยู่ที่โรงเรียน ได้มาพักยุที่บ้านพักของโรงเรียน อยู่ดรงเรียนเงียบมาก โดยเฉพาะวันเสาร์ อาทิตย์ ที่ส่วนมากจะกลับบ้านกัน เเต่เราไม่กลับบ้านต้องมานั่ง เหงาอยู่คนเดียว
ตอนนี้ได้มีโอกาส มาฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม ได้เป็นเวลา 2 เดือนเเล้ว ความรู้สึกตอนเเรกที่มา ก็คิดได้เลยว่า ชีวิตการเป็นครูนั้นมันไม่ได้ง่ายเสมอไป ต้องเดินไปทางที่ไม่ได้เรียบง่าย อย่างที่เราคิดเอาไว้
วันเเรกที่มาอยู่ที่โรงเรียน ได้มาพักยุที่บ้านพักของโรงเรียน อยู่ดรงเรียนเงียบมาก โดยเฉพาะวันเสาร์ อาทิตย์ ที่ส่วนมากจะกลับบ้านกัน เเต่เราไม่กลับบ้านต้องมานั่ง เหงาอยู่คนเดียว
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
























